Technologia

Technologia

Produkcyjność i wartość pokarmowa roślin strączkowych

W Polsce obserwuje się degradację gleb związaną z niekorzystnymi warunkami klimatycznymi oraz z nie przestrzeganiem podstawowych procesów technologicznych w uprawie roślin.

Stan ten powoduje systematyczne obniżanie się produkcyjności odmian roślin uprawnych (mimo korzystnych cech genetycznych), oraz zwiększonego występowania szkodników i chorób w polowych uprawach.

Uprawa roślin strączkowych jako źródło białka, poprawiająca strukturę gleby z ekonomicznego punktu widzenia(import śruty sojowej oraz pasz wysokobiałkowych pochodzenia zwierzęcego) i rozwój gospodarki wolnorynkowej stała się dla rolników w latach 1990 nie opłacalna.

Aby poprawić obecny stan w uprawach polowych ponownie zachęcamy rolników do uprawy roślin strączkowych i wykorzystywania ich do produkcji pasz wysokobiałkowych pochodzenia roślinnego.

Spośród roślin rolniczych najwyższe ilości białka gromadzą właśnie rośliny strączkowe. Spełniają one ważną rolę w zwiększaniu produkcyjności gleb, poprawiając bilans azotu w glebie - symbioza z bakteriami brodawkowymi, które wiążą wolny azot z powietrza. Wzbogacają glebę w substancję organiczną i składniki pokarmowe- dzięki resztkom pożniwnym, których sucha masa wynosi od 1,5-8,0 t/ha.

Rośliny strączkowe użytkowane są;

  1. na cele spożywcze:

    • fasola zwyczajna

    • groch siewny

    • bób

    • ciecierzyca

    • soczewica jadalna

    • soja

  2. na cele pastewne:

    • bobik

    • łubiny(wąskolistny, żółty)

    • peluszka

    • seradela

    • wyka

Wysokie plony roślin strączkowych otrzymamy jeżeli będziemy przestrzegać reżimu technologicznego, a więc doboru gatunku do uprawy i odmiany, przedplonu, nawożenia, terminu i gęstości wysiewu oraz zwalczania chorób i szkodników.

Dorota Paczyńska