Technologia

Technologia

Technologie uprawy grochu siewnego

Groch zajmuje wśród roślin strączkowych dominującą pozycję uprawianych roślin w Polsce. Jako cenna roślina wysokobiałkowa charakteryzuje się bardzo dużą różnorodnością odmian iich przydatnością co do kierunku uprawy (jadalne, na paszę, jako suche nasiona,i na zielonkę). Cechy te są coraz bardziej zauważalne przez  rolników i daje się zauważyć pewną tendencje wzrostową powierzchni  uprawy grochu.   Na uwagę zasługuje przy tym istotny  postęp  biologiczny, jaki nastąpił  w uprawie grochu.  Jego miarą  jest przede wszystkim ponad 50% wzrost średniego plonu. Oprócz niewątpliwych zalet  groch posiada także cechy ujemne;należą do nich głównie dość wysoka skłonność do wylegania, nierównomierne  dojrzewanie strąków i nie  zawsze wysoki plon.nasion.Zarejestrowane odmiany ,a jest ich 43 ,różnią się wieloma cechami,a główny ich podział dotyczy wymagań glebowych. Na gleby lżejsze nadają się następujące  odmiany; Fidelia, Roch, Grapis, Wiato, KOS i Milwa. Natomiast na gleby kompleksu pszennego poleca się odmiany Agra, Ramrod, Brutus, Zekon, Diadem, Krezus. Na glebach kompleksu pszennego należy stosować umiarkowane nawożenie mineralne, szczegółnie w stosunku do azotu,natomiast trzeba zastosować  odpowiednią walkę z chorobami szkodnikami. Pielęgnacja chemiczna przed chwastami polega na stosowaniu Bladeksu + Basagranu, ochronę przed chorobami, stosującBrawo 500SC lub Pencozeb 80WP. Srodki chemiczne należy stosować zgodnie z instrukcją. W nisko-i  srednionakładowej technologii uprawy należy zastosować około 40-50kg/ha fosforu, 80-90kg/ha potasui i 30kg/ha azotu Natomiast w technologii wysokonakładowej zaleca się zastosować 80 kg/ha fosforu, 140kg/ha potasu, 50-60kg/ha azotu. Nowoczesna ochrona roślin strączkowych,w tym grochu  polega na wykorzystaniu wszystkich dostępnych metod i sposobów  zwalczania chorób i szkodników włączając  w to agrotechnikę,dobór odpornych odmian, glebę oraz metody chemiczne i biologiczne w  celu skutecznego, bezpiecznego i opłacalnego ograniczenia chorób szkodników do poziomu, poniżej którego nie wyrządza on szkód.Groch może być uprawiany na plantacjach jednogatunkowych, ale w Polsce bardzo popularnym sposobem uprawy są mieszanki z innymi gatunkami roślin strączkowych lub ze zbożami (owies, jęczmień). Zaletą tego typu upraw jest ich większa wierność plonowania w porównaniu z zasiewami czystymi. Przy wyborze odmian do komponowania mieszanek należy wziąćpod uwagę wymagania glebowe odmian grochu, a także gatunkówi odmian zboż. Odmiany wchodzące w skład mieszanki powinień cechować zbliżony termin dojrzewania i mała podatność na wyleganie.Gleba powinna być przygotowana bardzo starannie, wysiew nasion dokonuje się w 3 dekadzie kwietnia siewnikiem rzędowym, przyjmując za optymalną obsadę 100 nasion na 1m2. Zbiór dokonuje się,po wcześniejszej desykacji w terminie do 31 lipca.

                                                                                                                            Henryk Huma