Technologia

Technologia

Pożniwna uprawa roli

W zespole  uprawek  występują możliwości modyfikacji różnych technik upraw.
Rolnik podejmując decyzje o sposobie uprawy wie jakim sprzętem dysponuje, zna własne gleby, przebieg pogody w danym rejonie, po lustracji polowej potrafi ocenić stan pola po zbiorze rośliny przedplonowej , zna wymagania rośliny następczej i okres czasu od zbioru przedplonu do wysiewu rośliny następczej.
 Coraz  częściej zauważamy , że rolnicy w praktyce stosują zasadę płytkiego odwracania i głębokiego spulchniania gleby. Przez takie postępowanie ograniczają wydobywanie na powierzchnię warstw gleby położonej niżej,  aby nie doprowadzać do zaburzenia równowagi ekosystemu uprawowego i przesuszania gleby.

W zależności od wyposażenia gospodarstwa w sprzęt oraz od terminu zbioru przedplonu do wykonania upraw siewnych roślin następczych, należy wykonać  uprawy pożniwne mające za zadanie:
- wymieszanie resztek pożniwnych, ważne przy kombajnowym zbiorze przedplonu;
- pobudzenie nasion chwastów do kiełkowania, których nasiona rozsiewane są po kombajnowym zbiorze;
- częściowe zwalczanie uciążliwych chwastów;
- ograniczenie strat wody z gleby;
- ograniczenia nasilenia chorób i szkodników przenoszonych za pośrednictwem gleby i resztek pożniwnych na rośliny następcze.


Stąd potrzeba ograniczenia upraw tradycyjnych. Każdy zabieg uprawowy wymaga określenia stanu wilgotnościowego gleby. Gleba nadmiernie wilgotna klei się, maże się, przejazd ciągnikiem z towarzyszącymi maszynami prowadzi do jej zagęszczania. Natomiast gleba przesuszona tworzy twarde, trudne do rozkruszenia bryły. Z doświadczenia wiemy  co należy zrobić aby określić wilgotność gleby, a mianowicie bierzemy w palce bryłkę ziemi i zgniatamy ją. Jeżeli pobrana przez nas próbka gleby da się ugnieść jak „plastelina” to świadczy o jej nadmiernej wilgotności. W takim wypadku z terminem  wykonania upraw należy się wstrzymać. Wybór właściwego terminu uprawy gleby pozwala uniknąć niszczenia struktury w postaci zaskorupienia wierzchnich warstw i zbytniego zagęszczania głębszych warstw gleby, powstania powierzchni płużnej.
Obecnie, unika się stosowania pługów do upraw pożniwnych, a podorywka powszechnie stosowana w uprawach pożniwnych jest zabiegiem pracochłonnym i energochłonnym. Zaleca się używanie do upraw pożniwnych agregatów  złożonych z kultywatorów o sztywnych łapach(gruberów) wyposażonych w wały strunowe lub sekcje brony talerzowej.

W porównani do pługa podorywkowego zaletą upraw przy  pomocy agregatów jest:
- lepsze wymieszanie z glebą ścierni i słomy, powstała forma mulczu na powierzchni gleby ogranicza erozję, poprawia wsiąkalność wody opadowej;
- zmniejsza zużycie paliwa o 30-50%  
- zwiększa wydajność pracy o 50%(szybkość robocza 8-12 km/godz.)
- przygotowuje pole w jednym przejściu roboczym do wysiewu poplonów
Prawidłowo wykonany zabieg uprawy pożniwnej, stanowi dobre podwaliny pod względem jakości, wydajności każdego następnego zabiegu uprawowego np. uprawy przedsiewnej. Przyczynia się również  do ograniczenia w znacznej mierze zachwaszczenia pól oraz zwiększa plonowanie roślin uprawnych.

                                    Dorota Paczyńska